Donderdag

Na 3 dagen onderhandelen zitten we nog steeds muurvast. We hebben Sander sinds dinsdag niet meer gezien en zullen hem waarschijnlijk nooit meer zien. Er ontbreken een paar belangrijke documenten die nog bij de andere organisatie liggen en er voor zorgen dat we geen bezoekrecht hebben. Deze organisatie wil de documenten niet vrijgeven.

Onze situatie is hopeloos en we hebben besloten deze week terug te keren. We laten hier een kindje achter waar we veel van houden. Voor de kazachse adoptieorganisaties primeert blijkbaar het eigenbelang boven het belang van het kind. Met veel verdriet verlaten we Kazachstan.

Onze droom, een broertje voor Karsten, zal niet uitkomen